فيه شرعكم ، و خبر من قبلكم . و بعدكم و جعله النّبىّ صلّى الله عليه و آله علما باقيا فى أوصيائه . « 1 » ( حقا خداوند تبارك و تعالى ، محمّد راى برانگيخت ، و با بعثت وى به نبوّت پيغمبران ، خاتمه داد . بنابراين ديگر پيغمبرى پس از او نيست . و بر او كتابى را فروفرستاد كه : با آن ، به كتاب‌هاى آسمانى خاتمه داد . بنابراين ديگر كتابى پس از آن نيست . در آن كتاب چيزهائى راى حلال كرده ؛ و چيزهائى راى حرام نموده است . پس حلال محمّد حلال است تا روز قيامت ؛ و حرام محمّد حرام است تا روز قيامت . در آن كتاب است شريعت شما ؛ و خبر كسانى كه پيش از شما بوده‌اند ، و خبر كسانى كه پس از شما هستند . و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم آن قرآن راى علم باقى در ميان اوصياى خود قرار داد . ) و ديگر از ادّلهء عموميّت قرآن ، مثال‌هائيست كه : در قرآن ذكر مىشود . مثال گرچه مثال است ؛ ولى حاوى بيان يك حقيقت كلّى است . لذا غالبا در دنبال مثالها ، أمر به تذكّر و تأمّل و پند و عبرت مىفرمايد . وَ لَقَدْ ضَرَبْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ . « 2 » ( و هرآينه تحقيقا ما براى مردم ، در اين قرآن از هرگونه مثال آورديم ، به اميد آنكه آنها متذكّر گردند . ) براى توضيح بيشتر دربارهء عموميّت و كلّيّت آيات قرآن ، حديث مبارك و شريفى است در علل الشرائع ، راجع به قسمت كردن نار و جنّت بدست حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام ، كه از آن مطالب بسيارى دستگير مىشود ، از جملهء آنها عموميّت مطالب و آيات و أحكام قرآن كريم است . و ما به جهت نفاست اين حديث

--> ( 1 ) تفسير صافى ، طبع افست ج 1 ، ص 23 . ( 2 ) آيهء 27 ، از سورهء 39 : زمر .